Proxmox, VMware ve Hyper-V üzerindeki sanal makinelere denetimli erişim

Sanal makineye güvenli erişim iki ayrı katmanda kurulur. Hipervizör (Proxmox, VMware, Hyper-V) kimin sanal makineyi açıp kapatabileceğini ve konsoluna bakabileceğini belirler. Makinenin içindeki işletim sistemine kimin, ne kadar süreyle ve (politika gerektiriyorsa) hangi onayla gireceği ise ikinci katmanın işidir. Cerberus bu ikinci katmanı yönetir: kişiyi (ya da AI ajanını) kaynağa atar, süreyi sınırlar, politika gerektiriyorsa onay ister, erişimi geri alır ve bunların kaydını tutar.

Cerberus sanal makine barındırmaz, oluşturmaz ve hipervizör konsollarını yönetmez. Sanal makine, Cerberus’a başka bir sunucu ya da masaüstü gibi bağlanır.

Sanal makine erişimi neden iki katmanlıdır?

Hipervizör izni ile makineye giriş yetkisi farklı sorulara cevap verir:

Konsol izni olan kişi makinenin ekranını görür, işletim sistemi hesabı bilgisi varsa içeri de girebilir; konsol izni olmayan kişi ise ağ üzerinden RDP ya da SSH ile makineye ulaşıyor olabilir. İki yetki birbirinin yerine geçmez. Hipervizör yönetici sayısını dar tutmak, makinelerin içindeki erişimi çözmez.

Cerberus sanal makineye nasıl ulaşır?

Cerberus sanal makineyi hipervizör üzerinden değil, diğer kaynaklarla aynı yollarla yönetir. Hipervizör API’sine ya da yönetim konsoluna bağlanmaz. İki yol vardır:

• Windows sanal makine: Makineye Windows Agent kurulur. Agent kayıt, servis sağlığı ve RDP hazırlığı sinyali üretir. Kurulum ve kapsam için Windows Agent sayfasına bakın.
• Linux veya Agent kurulamayan makine: Kaynak özel ağ gateway’i ya da manuel kaynak tanımıyla RDP, SSH veya VNC hedefi olarak bağlanır. Bu modeller Agent olmadan kaynak bağlama sayfasında anlatılır.

Adım adım bağlama için makineyi bağlama rehberi kullanılır. Bağlanan kaynağın hazır olup olmadığı kaynak hazırlığı ve ajan güveni sayfasındaki sinyallerle okunur. Agent olmadan bağlanan kaynaklarda makine içi sağlık sinyalleri sınırlı kalır.

Proxmox üzerindeki sanal makinelere erişim yetkilendirmesi

Proxmox’ta sanal makine izinleri Proxmox’un kendi rol ve izin modeliyle yönetilir; ayrıntı kuruluma göre değişir.

Cerberus bu izin modelinin yerine geçmez. Proxmox’ta çalışan Linux ya da Windows makinenin içine girecek kişiler için Cerberus ayrı bir karar verir: kişi kaynağa atanır, süresi belirlenir, politika gerektiriyorsa oturum onaylanır ve kapanışta sonuç kaydedilir. Proxmox yöneticisi olmayan bir kişi, atandığı makinede çalışabilir; Proxmox konsol izni olan bir kişi ise atanmadığı makinede Cerberus oturumu açamaz.

VMware üzerindeki sanal makinelere erişim denetimi

VMware ortamlarında sanal makine ve konsol izinleri VMware’in kendi rol ve izin modeliyle yönetilir; ayrıntı kuruluma göre değişir.

Cerberus’ta VMware üzerinde çalışan makine, atama ve oturum kararı açısından bir kaynaktır. vCenter tarafında kimin ne yapabildiği Cerberus’a aktarılmaz; Cerberus kimin makinenin içinde RDP, SSH veya VNC oturumu açabildiğini, hangi süreyle ve hangi politikayla çalıştığını yönetir. Kaynağın atanması kaynak atama rehberinde anlatılır.

Hyper-V üzerindeki sanal makinelere bağlantı yetkisi

Hyper-V’de konsol bağlantısının (VMConnect) yetkisi Hyper-V’nin kendi yönetim ve yetki yapısına bağlıdır; ayrıntı kuruluma göre değişir.

Cerberus’ta Hyper-V sanal makinesi, Windows Agent kurulan bir Windows makinesi gibi ya da gateway arkasındaki bir RDP hedefi olarak yönetilir. VMConnect konsol erişimi ile Cerberus oturumu ayrı yetkilerdir: konsol bağlantısı hipervizör yönetiminde kalır, makinenin içindeki çalışma Cerberus atamasına ve oturum politikasına bağlıdır.

Cerberus sanal makine erişiminde ne ekler?

Hipervizör izinleri sanal makinenin yaşam döngüsünü yönetir. Cerberus şu kontrolleri makinenin içindeki erişime ekler:

• Atama. Kişi yalnızca atandığı makinede çalışır; ağın tamamına ya da hipervizör ortamına geçiş almaz.
• Süre. Erişim bitiş zamanı ya da kullanım bütçesiyle sınırlandırılır. Yaklaşımın tamamı süreli (JIT) erişim sayfasında anlatılır.
• Onay. Etkin oturum politikası gerektiriyorsa oturum isteği yetkili kullanıcıya gelir; onay verilen süreyi belirler, ret yeni oturum açmaz.
• Geri alma. Atama kaldırılır, açık oturum sonlandırılır; her işlemin sonucu ayrı görünür.
• Kayıt. Karar, başlangıç, durum değişikliği, geri alma ve kapanış olayları denetim kaydında kalır. Bunlar olay kayıtlarıdır; oturum videosu içermez.

Normal akışta kullanıcıya ham IP, hostname ya da port dağıtılmaz. Oturum tarayıcıdan, Cerberus kararıyla açılır.

Bir sanal makine için erişim nasıl kurulur?

Hipervizör türü akışı değiştirmez; makinenin işletim sistemi ve protokolü belirleyicidir.

Akış beş adımdır:

1. Sanal makine yukarıdaki yollardan biriyle kaynak olarak bağlanır.
2. Kaynağın hazır olduğu kontrol edilir.
3. Kişi kaynağa atanır ve gerekiyorsa süre tanımlanır.
4. Politika gerektiriyorsa oturum isteği onaylanır; kişi oturumu tarayıcıda açar.
5. İş bitince atama kaldırılır ya da süre dolar; açık oturum varsa ayrıca sonlandırılır.

Cerberus neyi yapmaz?

• Sanal makine barındırmaz ve oluşturmaz.
• Proxmox, VMware ya da Hyper-V yönetim arayüzüne veya API’sine bağlanmaz; hipervizör izinlerini okumaz, değiştirmez.
• Hipervizör konsolunu başka bir arayüzle sunmaz.
• Makinenin ağ erişimini kendiliğinden kapatmaz. Manuel tanımlanan bir hedefin açık port ve firewall durumu dağıtım sahibinde kalır.

Hipervizör ve Cerberus birlikte nasıl kullanılır?

Pratikte iki yetki dağıtımı birlikte yürür. Hipervizörde sanal makine yönetimi küçük bir yönetici grubuna bırakılır. Makinelerin içinde çalışacak kişiler ise Cerberus’ta kaynak bazlı, süreli atamayla (politika gerektiriyorsa onayla) çalışır. Böylece bir iş bittiğinde erişimi kapatmak için hipervizör rolleri düzenlenmez; atama kaldırılır ya da süre dolar.

Örnekleri görmek için kullanım senaryoları sayfasına, kimlik bilgisi tarafı için kimlik bilgisi saklama sayfasına bakabilirsiniz. Kendi sanal makinelerinizle denemek için başlangıç sayfasını açın.